Waarom is het zo stil? Wanneer stopt iemand met schrijven? Om niet geconfronteerd te worden met zichzelf? Is zwijgen vluchten?
Veel en niets is gaande. Veel in mijn hoofd, niets in realiteit. Toch niet waar ik naartoe wil. Het is druk, ik blijf watertrappelen op dezelfde plek, vechtend tegen het opkomende water. Net niet verdrinken en toch proberen verder te bouwen aan je toekomst.
Wanneer denken stopt met woorden worden begint het stilstaan. Merci om aan mijn jas te komen trekken 
Ssssjt
1 reactie »
{ RSS feed voor reacties op deze post} · { TrackBack URI }
a-woman Zei:
on 04/02/2010 at 11:11 am
Ken ik…
Veel steun toegewenst!